فن سانتریفیوژ نوعی تجهیزات مکانیکی است که برای جابجایی یا فشار دادن گاز استفاده می شود. این شامل اجزای اصلی زیر است:
1. روتور: روتور از پره هایی تشکیل شده و روی یک شفت ثابت می شود. وقتی می چرخد، تیغه ها گاز را به بیرون پرتاب می کنند و نیروی گریز از مرکز تولید می کنند.
2. محفظه روتور: محفظه روتور یک حفره بسته است که روتور را احاطه کرده است. هنگامی که هوا از طریق روتور جریان می یابد، یک منطقه کم فشار و یک منطقه فشار بالا در داخل محفظه روتور تشکیل می شود.
3. ورودی هوا: ورودی هوا جایی است که گاز به سمت فن سانتریفیوژ جریان می یابد. گاز از طریق ورودی وارد محفظه روتور می شود و سپس توسط پره های چرخان به بیرون پرتاب می شود.
4. خروجی هوا: خروجی هوا محل خروج گاز از فن سانتریفیوژ است. پس از فشرده شدن گاز، از طریق خروجی هوا تخلیه می شود.
اصل کار فن سانتریفیوژ:
هنگامی که فن گریز از مرکز شروع به کار می کند، روتور شروع به چرخش می کند و یک میدان نیروی گریز از مرکز تولید می کند. گاز در ورودی هوا وارد فن گریز از مرکز می شود و تحت تأثیر نیروی گریز از مرکز به بیرون محفظه روتور پرتاب می شود. در همان زمان، گاز نیز توسط تیغه ها به بیرون پرتاب می شود و ناحیه ای با فشار بالا را تشکیل می دهد. گاز فشار قوی از طریق خروجی تخلیه می شود و می تواند تحت فشار معینی جابجا یا فشرده شود. خروجی فن سانتریفیوژ را می توان تنظیم کرد و با تغییر جریان گاز ورودی و سرعت چرخش پره، جریان و فشار گاز خروجی را می توان کنترل کرد.
