بنابر اصل تبدیل انرژی جنبشی به انرژی پتانسیل، فن گریز از مرکز از پروانه چرخان با سرعت بالا برای تسریع گاز، سپس کاهش سرعت و تغییر جهت جریان استفاده می کند، به طوری که انرژی جنبشی می تواند به انرژی پتانسیل (فشار) تبدیل شود. در فن گریز از مرکز تک مرحله ای، گاز از جهت محوری وارد پروانه می شود، هنگام عبور از پروانه به جهت شعاعی تغییر می کند و سپس وارد دیفیوزر می شود. در پخش کننده، گاز جهت جریان را تغییر می دهد و افزایش سطح مقطع خط لوله باعث کند شدن جریان می شود که انرژی جنبشی را به انرژی فشار تبدیل می کند. افزایش فشار عمدتاً در پروانه رخ می دهد، و به دنبال آن فرایند گسترش. در فن گریز از مرکز چند مرحله ای، از یک دستگاه ریفلاکس برای ایجاد جریان هوا به داخل پروانه بعدی برای تولید فشار بالاتر استفاده می شود.
اصولاً اصل کار فن گریز از مرکز همان کمپرسور توربین است که به دلیل سرعت گاز کم و تغییر فشار کوچک است. به طور کلی، لازم نیست که تغییر حجم خاص گاز در نظر گرفته شود، به این صورت که گاز به عنوان یک سیال غیر قابل فشرده شدن برخورد می شود.
طرفداران گریز از مرکز را می توان به دو نوع راست دست و چپ دست ساخته شده است. -رو به بالا از سمت موتور: پروانه در جهت عقربه های ساعت می چرخد که به آن فن چرخش راست می گفته اند؛ هنگامی که پروانه پادساعتگردان می چرخد، به آن فن چرخشی چپ می گفته اند.
